حالتون خوبه ؟ بچه ها سال ۱۳۸۶ سال خیلی خیلی خوبی برای من بود امیدوارم برای شماهام خوب بوده باشه

عزیزانم از خدای بزرگ خواهان خوشبختی ، سربلندی، موفقیت ، سرافرازی و....... هزار تا آرزوی خوب دیگه هستم.

انشاءالله که سال ۱۳۸۷ سال خوبی برای شما و  خانواده عزیزتان باشه. به امید خدا در این سال جدید در کنار خانواده همواره پایدار باشین .

و در آخر اگه سفر برین مواظب خودتون باشین. راستی من که امسال اومدم عید فقط برم شمال .

اگه غلط لفظی هم داشتم به بزرگی خودتون ببخشید .این چند کلمه ای هم که تونستم بنویسم شاه کار کردم.

                                 عیدتون مبارک

             hapy new year

mutlu yillar    

                                                       عید نوروز

             باد نوروز وزیده است به کوه و صحرا

              جامه عید بپوشند چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نبود راه بدوست                  نازم آن مطرب مجلس که بود قبله نما

صوفی و عارف از این بادیه دور افتادند         جام می گیر ز مطرب که روی سوی صفا

همه در عید به صحرا و گلستان بروند           من سرمست ز میخانه کنم رو به خدا

عید نوروز مبارک به غنی و درویش            یار دلدار ز بتخانه دری را بگشا

گر مرا ره به در پیر خرابات دهی               به سروجان به سویش راه نوردم نه به پا

                            سالها در صف ارباب عمائم بودم

                           تا به دلدار رسیدم نکنم باز خطا

سلام بچه ها ، سلام دوستان ،سلام کسایی که میشناسمو نمیشناسم، سلام ایران، سلام دنیا .

من میرم (ترکیه) ، میرم که دیگه  یه زندگی جدیدو خارج از کشور خودم آغاز کنم .

بچه ها  من برای هفته بعد بلیتمو میخوام بگیرم . این بار دیگه میرم ، مثل دفعات قبل

 که میرفتمو برمیگشتم. ولی این بار فکر نکنم به این زودی ها برگردم. چون از همه ، از زمین و زمان خسته شدم.

از اونجا فکر نکنم  آپ کنم . چون اینجا خونه دوم من بود اگه دوباره بیام اینجا همه خاطرهام زنده میشه و بازم دلم هوای ایران و میکنه .

خیلی سخته آدم یه جایی رو که مثل خونه خودش دوست داره و آدمایه اونجارو مثل خونواده خودش دوست داره تنها بزاره و بره . ولی چاره ای ندارم . اینجا موندن منو داغون میکنه .

خیلی سخته آدم یه کسی رو دوست داشته باشه و  از اون نارو بخوره .حالا کاری ندارم . بماند.

من فقط از آقا پسرهایی که میان تو این وبلاگ میخوام یه خواهشی بکنم .

آقا جون عاشق نشین . کسی رو دوست نداشته باشین. به کسی دل نبندین. دخترای ایران ارزش عاشق شدن ندارن . ( با عرض مذرت از دختر خانومایی که این پست رو میخونن ) بزرگش ما بودیم که ترک دیار میکنیم .  کلا" بیخیال عشقو عاشقی .برین مجردی حال کنین .

خلاصه نمیخوام خاطره بدی از خودم جا بزارم . از دوستای گلم که دختر هستن عذر خواهی میکنم به خاطره این پاراگراف آخر و خواهش میکنم منو درکم کنن و از حرفهای من دلخور نشن .

از همینجا دست همتونو میبوسم ومیگم حلالمون کنین .

هر بدی از من دیدین به بزرگیه خودتون ببخشین .

 تا زنده هستم تک تکتون توی قلبم جا دارین و هیچ وقت فراموشتون نمیکنم . به امیده این که جسارت داشته باشم از اونجا آپ کنم .

                                             دوستتون دارم

امضاء:ساسان

من می روم تنها تر از تنها خداحافظ 

ای مهربان در خواب و در رؤيا  خداحافظ 

ای کاش فرصت بود تا اين درد سنگين را...

فرصت نشد يک دردِ دل حتّا خداحافظ 

با اينکه در شهر شما هر لحظه می مردم

امٌا کسی نشناخت دردم را خداحافظ 

:که آرزويم يک سلام تازه بود و بعد

با تو نشستن تا دمِ...امّا...خداحافظ 

من بودم ويک کوچه ی بی رهگذر هر روز

بی يک سلام ‌، احوال پرسی يا خداحافظ

من می روم تا هر کجا..تا هيچ جا..تا..تا..

ای شهر ای بی حسرت دريا خداحافظ 

خدا حافظ کوچلوی من

خدا حافظ روزگار گار بی کسی من

خدا حافظ سنگ صبورم

خدا حافظ بچه های کوچه

خدا حافظ فلسفه

خدا حافظ  دلتنگی های شبانه

خدا حافظ گل یاس

خدا حافظ آسمون آبی

خدا حافظ بی تابی

خدا حافظ  مردم هم زبان من مرده های همیشگی

خدا حافظ آدمای بی احساس

خدا حافظ استادای عینکی من

خدا حافظ غم همیشگی من

خدا حافظ بابایی

خدا حافظ  کوچه های تنهایی

خدا حافظ شهر خسته من

خدا حافظ  شعر های بی کسی

خدا حافظ بهار

خدا حافظ گل بی خار

خدا حافظ دلهای بی محبت

خدا حافظ همیشه محبوبم

خدا حافظ غیرت در خونم

خدا حافظ جونم

دیگه بی تو نمیمونمممممممم

امیدوارم حال تک تکتون خوب باشه .....

اين خداحافظي نه بابت دلخوري از دنياس نه آدما
اين بلاگ با اين دوستاي خوب ...دلم نمي ياد برم ولي نمي شه اينبار دست من نيست بايد برم.اينجا يه جوري خونه دلتنگياي من شده بود و با وجود شما دوستاي خوبم به من خيلي خوش گذشت . دوستان خوبي بوديند با وجود اين آشنايي كم...
 خيلي دوستتون دارم ...

از اين دنيا چه مي خواهم 
                             نمي دانم
 خود هم سخت مانده ام
                      كه در دنيا چه خواهم كرد
 ولي شايد دلم در اوج دستاني است
                      كه دستانم به دست گيرد
و با خود تا به اوج آسمانها
                    آيه ي احساس بودن را زمزمه سازد
 نمي دانم
           ولي شايد نگاهم حسرت آن روزها را خواهد خورد
 كه مي دانست از آنش نيست
                 نگاه روزايي كه با معشوق اش به دنبال خدا مي گشت
 ولي افسوس از اين رويا
                    خدايش جاي خاصي داشت
كه دستش از آن كوتاه
                 ولي انگار او فهميد
 خدايش در ته اعماق قلب اوست
                              خدا با اوست
زمان ها در گذر بودند
             ولي بازم نمي دانم از اين دنيا چه مي خواهم
ولي شايد زماني ناز
                  ببينم روي خندانش
خدايا اين بار مي گويم
                  مي داني از اين دنيا چه مي خواهم
  بخندد از ته دل او
                         روزگار بر وفق مراد او باشد
 لحظه هاي تلخ زندگي اش در تمام زمان
                                                  مال من باشد
حال فهميدم از این دنيا چه مي خواهم
                                     تو بده آنچه را كه مي خواهم 

اگر در حق کسی بدی کردم یا حرفی زدم که کسی ناراحت شده حلالم کنید ...

خدا یار و یاوره همتون باشه ....

یا حــــــــــــــــــــــــــــــق

غربت من هر چي كه  هست

از با تو بودن بهتره

آخر خط زندگي

 اين نفساي آخره

وقتي دارم با هر نفس

از اين زمونه سير ميشم

وقتي با يك زخم زبون

از اين و اون دلگير ميشم

اين آخره راهه ديگه بايد كه تنها بميرم

تنها تو اوج بي كسي

 تو غربت آروم بگيرم

بايد برم بايد برم

 بايد كه بي تو بپرم

آخ كه چه سنگين ميزنه اين نفساي آخرم

سكوت من نشونه رضايتم نيست مي دوني گلايه هامو ميتوني از سوي چشمام بخوني

بگو آخه جرم چيه كه بايد اينجور بسوزم هيچي نگم داد نزنم لبها مو رو هم بدوزم نفرين به عشق به عاشقي نفرين به بخت و سرنوشت به اون نگاه كه عشق تو تو سرنوشت من نوشت نفرين به من نفرين به تو نفرين به عشق من و تو به ساده بودن منو به اون دل سياه تو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک سبد حرف نگفته :

به نام او که می داند چه می گذرد بر این فصل پاییزی دلم !

گفته بودی می آیی . گفته بودی اگر شاعر شوی می آیم ! شاعر شدم و نیامدی . نیامدی تا تک تک واژه های شعرم را برایت معنا کنم. نیامدی تا همه باور کنند نامه هایم به مقصد می رسد.

گفته بودی اگر آسمانت ستاره باران شود می آیم . وای بر تو دست بر آسمان خدا بردم و هزاران بار به لفظ انسان قسمش دهم تا آسمانم پر ستاره شود. پر ستاره شد اما باز نیامدی!

گفته بودی اگر چشمانت بارانی شود می آیم؛ من خزان هزاران عشق را گریستم من هزاران بار در غم و اندوه یار گریستم من هزاران بار مردم اما تو نیامدی ....

چرا نمی گذارید فریاد زنم ؟! چرا نمی گذارید بروم ؟ چرا ؟

چه فرقی دارد که من باشم. چه فرقی دارد که من بمانم. اصلا" چه فرقی دارد وقتی که تو نمی دانی . نمی دانی که دل در گرو چه چیزی داده ام !

می دانم که نمی آیی . می دانم که نخواهی آمد. می دانم که با ما یار نمی شوی .

می دانم که با ما هم صدا نخواهی شد.

همین کافیست که من دوستت دارم.

گفته بودمت حال مرا هر که دید بر تو نفرین کرد.

چه واژه ی غلطی! چه همهمه ی بی سرانجامی ! چگونه نفرینت کنم که تو این همه عشق را به بهای ناچیز سفر فروخته ای! بی پرده بگویمت بر آن چه که بامن کردی ؛ تا ابد آسمانت ابری خواهد بود.

بی پرده بگویمت ؛ بی عشق ماندی و بی عشق آسمان چشمانت همیشه بارانیست

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این عکس بالایی منم که تو حیات خونمون گرفتم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این اولی منم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من و پسر عموم بهنام (اونی که عینک آفتابی زده اون پسر عموم هست اون یکی هم منم )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 من و طوطی کوچولوم(اروین)

----

و در آخر بچه ها نظـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر یادتون نره

الان ساعت۳ نصفه شبه . منمو با یه عالمه کوله بار غم.

بچه ها خیلی حرفا تو دلم دارم ولی نمیدونم تا اومدم اینجا همش پرید

خلاصه یه روز هرچی تو دلم دارم در میارمو همشو میریزم بیرون تا بدونین من چی کشیدم تو این ۳ماه .

بگذریم . یه شعر کوچولو یادم افتاد نیگه داشته بودم واسه هفته بعد بزارم ولی نتونستم جلوی خودمو بگیرم .

شعر:

          گویند خدا همیشه با ماست

                         ای غم نکند خدا تو باشی ....؟

مقصـد من صـداقته ، تو با دروغ مي ري جلـو

حرف نزن غريبه دوست ، حيف من و سادگيام

لعنت به قلبـم كه مي گفت هميشه دنبالت بيام

پر از فريبه تو چشات ، شيشه ي رنگي نمي خوام

نگـو نگـو عاشقمـي ، كه مـار زنـگـي نمي خوام

بـرو كه داغ نفـرتم ، نـذار ديـوونـه تـر بـشم

برو مي خوام به جاي تو ، عشقتو در جا بكُشم

هنوز يه ذره از غـرور مـونده تو رگهاي تنم

سرم رو بالا مي گيرم ، گور دلم رو مي كَنم